Zijn reactie op zijn deelname aan de C Interland Nederland-Westfalen is louter positief hoewel hij natuurlijk liever weer over de 6 meter had gesprongen. Het gevoel deel uit te maken van het Nederlandse team, met alleen maar op en top gemotiveerde atleten onder begeleiding van echte bondscoaches is onbeschrijfelijk en moet je gewoon meemaken. De dag begon op het verzamelpunt op Sportcentrum Papendal. Je weet wel, dat is die plek waar de deelnemers ook trainen. Na het aanmelden bij de ploegleider konden alle 50 Topatleten in de dop plaatsnemen in de bus. Ouders, vrienden, en familie leden werden streng geweerd; zij moesten maar op eigen gelegeheid in Gladbeck zien te komen. In Gladbeck zat het Westfalen team al in tenue op de tribune te wachten. De jongens en meisjes van Nederland namen nog in hun gewone kloffie plaats onder de imposante nieuwe overkapping. Na een korte briefing door de ploegleider werden de kleding pakketten uitgedeeld en langzaam kleurde de tribune alsnog fel Oranje. Het blijft een machtig gezicht zo’n Oranje zee en het gaf de atleten ineens ook die extra energie om voor Nederland te strijden.

Net gearriveerd krijgen de atleten instructie door de ploegleider.

Even later kleurt de baan alsnog Oranje.

Al vroeg in het programma stond het verspringen voor Tobias op het programma. Helaas was hun coach nog niet aanwezig en pas toen ze al lang en breed klaar waren met hun warming up en het uitzetten van hun aanloop kwam Niels Kruller op het terrein. Maar aan Niels hadden ze wel een goede want die staat nog steeds hoog in de allertijden lijst bij de C junioren met 6m66! Tobias eerste poging was een degelijke 5m89. Niet gek ver onder zijn pr en de aanloop bood nog veel perspectief, volgens Niels. Tobias moest vooral rechtop gaan lopen en minder als en hoogspringer de balk in de grond rossen, maar zijn snelheid gebruiken van de balk af te springen.

Tobias net voor zijn 2de (en pijnlijke) landing op 5m96.

In zijn 2de poging ging dat al wat beter en hij landde, met een van pijn vertrokken gezicht, na 5m96. Wat nu weer? Bij de landing in de bak haalde hij zijn hand open aan een van zijn spikes. Met een hand vol bloed en zand volgde een tussenstop bij de medisch verzorger van Nederland. Eerst moest die hand schoon gespoeld worden en daarna ontsmet en verbonden. Aangezien het deelnemersveld klein was (2 deelnemers van nederland en 3 van Westfalen) was het tijdschema zo relaxed dat hij genoeg tijd kon nemen om alsnog met een verbonden hand verder te gaan met zijn wedstrijd. Uiteindelijk zette hij een mooie serie neer, maar de uitschieter boven de 6 meter bleef tot zijn verdriet helaas uit. Hij stond lang 3de in de wedstrijd maar in de laatste poging steeg een Duitse concurrent boven zichzelf uit met een sprong van 6m01. Tobias werd daardoor 4de en pakte een punt voor het Nederlandse team.

De rest van de dag bleef hij natuurlijk zijn vrienden en medeatleten aanmoedigen. Zo ook Wout Zijlstra van AV Horror, die onder aanmoediging van Tobias zijn pr discus verpulvert en op 51m06 zet. Bij deze Interland zijn ze naast vrienden ook ploegleden, maar over 2 weken zijn ze elkaars concurrent bij de Nationale Meerkamp. Neemt niet weg dat ook bij de Nationale Meerkamp ze als vrienden de strijd met elkaar aan zullen gaan.

Groepjes Nederlandse atleten hangen her en der rond langs en op de baan. De sfeer is uitstekend (het weer ook).

De sfeer in het Nederlandse team is eigenlijk overal positief en de resultaten zijn er ook naar (of is het andersom?). Her en der worden nieuwe vriendschappen opgebouwd, gesproken over regionale trainingen en komt de OJOF ter sprake. Kortom de wedstrijd is een grote inspiratie voor de atleten. Aan het einde van de dag staan zoals gebruikenlijk nog de 4x100m estafettes op het programma. En Nederland besluit om 2 teams op te stellen. De ‘echte’ sprinters zitten in het eerste team en een combi van hordenlopers/verspringers in het tweede team. Zo ook dus Tobias die dus nog een keer aan de bak mag voor Nederland.

Het tweede estafette van Nederland team in voorbereiding op het laatste onderdeel.

Na een intensieve maar ook zeer leuke estafette instructie door coach Thijs Ros staan de jongens klaar. Al snel blijkt dat de Duitsers een team hadden die echt op de wissels had geoefend terwijl de Nederlanders op goed geluk wat voetjes hadden uitgezet. Bij elke wissel liepen de Westfalen atleten verder weg. Normaal gesproken zou Tobias een recht stuk lopen, maar omdat hij dan zou moeten wisselen met zijn verbonden hand, stond hij dit keer klaar voor de bocht. In de buitenste baan zag hij, op weg naar Rik Taam, de anderen onder zich door denderen. Met safe wissels finishte het tweede team toch in een zeer verdienstelijke 45s45 en aangezien later bleek dat het eerste team was gediskwalificeerd, scoorden zij dus nog belangrijke 3 punten.

In de volle zon op het middenterrein werd vervolgens gewacht op de einduitslag. Tijdens de dag had Nederland steeds voor gestaan, maar met 2 verloren estafettes (bij de meisjes viel het eerste team uit agv een val) zou het best nog wel eens krap kunnen worden. Gelukkig was de uitslag positief en het Nederlandse team won de wedstrijd met 164 tegen 153 punten, vooral dankzij de jongens die hun collega’s uit Westfalen met 86-72 naar huis stuurden.

Naast een motivatie voor sportieve prestaties was de dag natuurlijk vooral ook een belangrijke bron van inspiratie voor de toekomst. We horen en lezen vast nog meer van deelnemers aan deze Interland. En wij hopen natuurlijk dat Tion atleten zoals Tobias daar dan bij horen.